درمان موج ضربه‌ای (ESWT) روشی درمانی است که بر پایه اعمال امواج صوتی قدرتمند ایجادشده در خارج از بدن انسان به ناحیه مشکل‌دار از طریق اپلیکاتورهای ویژه انجام می‌شود. این روش در درمان مشکلات مختلف ارتوپدی مانند درد آرنج، مچ پا و شانه و همچنین شبه‌جوش‌خوردگی استخوان (پسودوآرتروز) کاربرد دارد.فرآیند درمان با استفاده از دستگاهی ویژه انجام می‌شود که امواج صوتی با فرکانس بسیار پایین (امواج آکوستیک) تولید می‌کند. این امواج در بافت‌ها پخش شده و تا عمق استخوان نفوذ می‌کنند.در طول انجام این روش، بیماران معمولاً اثرات زیر را مشاهده می‌کنند:افزایش جریان خون در ناحیه تماس دستگاه؛کاهش دردهای حاد و مزمن؛کاهش التهاب و تورم موضعی؛بهبود وضعیت عمومی بدن.

در طی اوزون‌تراپی، اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها افزایش می‌یابد، میکروسیرکولاسیون بهبود پیدا می‌کند، عروق و مویرگ‌های جدید وارد گردش خون می‌شوند، خواص رئولوژیک خون بهبود می‌یابد، خون‌سازی تسریع شده و سیستم ایمنی بدن فعال می‌گردد. علاوه بر این، اوزون دارای اثرات باکتری‌کش، ویروس‌کش و قارچ‌کش است. برخلاف ضدعفونی‌کننده‌ها، اوزون باعث تحریک یا تخریب بافت‌ها نمی‌شود، زیرا بدن دارای سیستم‌های آنتی‌اکسیدانی طبیعی است.درماتولوژی: فورونکولوز، پیودرمی، هرپس، بیماری‌های قارچی، اسکلرودرمی، پسوریازیس، نورودرماتیت، اگزما، پیتیریازیس روزه‌آ، درماتوزها و غیرهزیبایی: آکنه جوانی، سلولیت، لیپودیستروفی موضعی، آلوپسی و غیرهاورولوژی: پیلونفریت، سیستیت، اورتریت، پروستاتیت و غیرهزنان و زایمان: بیماری‌های التهابی اندام‌های تناسلی، توکسیکوز بارداری، کم‌خونی، هیپوکسی جنین، عفونت‌های داخل رحمی، ناباروری و غیرهدرمان‌های داخلی: گاستریت مزمن، کولیت، زخم معده و دوازدهه، هپاتیت مزمن، سیروز کبدی، روماتیسم، آرتریت، آرتروز، بیماری ایسکمیک قلب، بیماری‌های آلرژیک، بیماری‌های دستگاه تنفسی فوقانی، پرفشاری خون و غیره

هدف اصلی وکیوم‌تراپی، تحریک بدن برای فعال‌سازی فرآیندهای متابولیک بدون استفاده از هیچ‌گونه دارو است. برای دستیابی به این هدف، از کاپ‌ها و تجهیزات ویژه‌ای استفاده می‌شود که از طریق آن‌ها با ایجاد فشار منفی در داخل، هوا مکیده می‌شود. در طول وکیوم‌تراپی، کاپ‌ها روی نقاط زیستی فعال خاصی قرار داده می‌شوند. تحریک این نقاط باعث بهبود عملکرد اندام‌های داخلی و افزایش توان دفاعی بدن می‌گردد. در نتیجه تغییر فشار، جریان خون موضعی افزایش می‌یابد که این امر گردش خون و تخلیه لنف از ناحیه بیمار را بهبود می‌بخشد.بیماری‌های ناحیه کمر همراه با سندرم درد (استئوکندروز، رادیکولیت، لومباگو، کشیدگی عضلات کمر).استئوکندروز ناحیه گردنی ستون فقرات.استئوکندروز ناحیه سینه‌ای ستون فقرات.بیماری‌های مزمن دستگاه تنفسی (تراکئوبرونشیت، آسم برونشیال).حالات رکود در ریه‌ها.نورالژی بین‌دنده‌ای.