فونوفورز یکی از روش‌های نوین فیزیوتراپی است که در آن مواد فعال به‌وسیله امواج اولتراسوند به بدن منتقل می‌شوند. فونوفورز برای بیماران دارای مشکلات اسکلتی-عضلانی و همچنین برای اهداف زیبایی تجویز می‌شود.کمردرد، کوفتگی و کشیدگی عضلاتآرتریتاستئوکندروزرادیکولیتشکستگی‌های دستگاه حرکتی و توان‌بخشی پس از جراحیمشکلات مختلف ستون فقراتبیماری‌های مزمن از جمله گاستریت، برونشیت، بیماری‌های زنان و اورولوژینوریت، نوریت عصب صورتدر درمان بیماری‌های پوستی با موفقیت استفاده می‌شود

کربوکسی‌تراپی یک روش تزریقی است که در آن از دی‌اکسید کربن با هدف کاهش درد، برطرف کردن اسپاسم‌ها و تحریک فرایندهای بازسازی استفاده می‌شود. دی‌اکسید کربن به کاهش احساس درد کمک می‌کند، مکانیسم‌های سازگاری موضعی را فعال می‌سازد و موجب شل شدن عمیق فیبرهای عضلانی می‌شود.بیماری‌های روماتولوژیکآرتروز، فتق دیسک بین‌مهره‌ای و استئوکندروزسندرم‌های درد در ستون فقراتتغییرات دژنراتیو دیسک‌های بین‌مهره‌ایاختلالات عملکرد نخاع و اختلالات وستیبولاراختلالات نوروتیک مرتبط با کاهش گردش خون مغزیسندرم درد مزمن در بیماری‌های دژنراتیو سیستم اسکلتی‌عضلانی (بیماری‌های اسکلتی‌عضلانی، اسپوندیلوآرتروز) و توان‌بخشی پس از آسیب‌ها و مداخلات جراحیبیماری‌های پوستی: پسوریازیس، آلوپسی و اسکارهای باقی‌مانده پس از آکنهپنوموپانکچر روشی در فیزیوتراپی است که در آن با استفاده از دستگاه مخصوص، نقاط مشخص طب سوزنی تحت تأثیر فشار هوا قرار می‌گیرند.به زبان ساده، بدون استفاده از سوزن، تحریک پنوماتیک (تحریک با فشار هوا) بر روی نقاط بیولوژیکی فعال انتخاب‌شده انجام می‌شود.با چه هدفی استفاده می‌شود؟پنوموپانکچر می‌تواند عمدتاً با اهداف زیر مورد استفاده قرار گیرد:کاهش درد؛کاهش تنش و اسپاسم عضلانی؛بهبود گردش خون؛کمک به تنظیم عملکردی سیستم عصبی؛ایجاد اثر فیزیوتراپی تکمیلی در مشکلات و بیماری‌های سیستم اسکلتی‌عضلانی.

لیزر‌تراپی یک روش مؤثر فیزیوتراپی است که با استفاده از پرتو نور همدوس و تک‌رنگ به ناحیه‌ای مشخص تابانده می‌شود. این روش در شاخه‌های مختلف پزشکی کاربرد دارد. لیزر نیمه‌رسانا در درمان فتق دیسک ستون فقرات، استئوکندروز، بیماری‌های مفصلی و موارد دیگر استفاده می‌شود.پوست و مو: نورودرماتیت، اگزما، پسوریازیس، درماتیت‌های آلرژیک، هرپس، آکنه.اورولوژی: پیلونفریت، سنگ کلیه، سیستیت، اورتریت، پروستاتیت.زنان و زایمان: آدنکسیت، فرآیندهای التهابی لگن کوچک.نورولوژی: استئوکندروز، رادیکولیت، نوریت، نورالژی، نوروزها.ریه: برونشیت، آسم برونشیال، پنومونی مزمن, پنومواسکلروز، پلوریت.گوش، حلق و بینی: رینیت، سینوزیت، تونسیلیت.

سوللوکس روشی درمانی است که بر اساس تأثیر پرتوهای مادون قرمز عمل می‌کند. در طی این درمان، دمای پوست افزایش یافته و عروق گشاد می‌شوند. در نتیجه، جریان خون بهبود یافته و فرآیندهای التهابی کاهش می‌یابد.بیماری‌های پوستیبیماری‌های اندام‌های تناسلی زنانبیماری‌های کبدبیماری‌های مجاری صفراوینوریترادیکولیتپارزی و فلج

در طی اوزون‌تراپی، اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها افزایش می‌یابد، میکروسیرکولاسیون بهبود پیدا می‌کند، عروق و مویرگ‌های جدید وارد گردش خون می‌شوند، خواص رئولوژیک خون بهبود می‌یابد، خون‌سازی تسریع شده و سیستم ایمنی بدن فعال می‌گردد. علاوه بر این، اوزون دارای اثرات باکتری‌کش، ویروس‌کش و قارچ‌کش است. برخلاف ضدعفونی‌کننده‌ها، اوزون باعث تحریک یا تخریب بافت‌ها نمی‌شود، زیرا بدن دارای سیستم‌های آنتی‌اکسیدانی طبیعی است.درماتولوژی: فورونکولوز، پیودرمی، هرپس، بیماری‌های قارچی، اسکلرودرمی، پسوریازیس، نورودرماتیت، اگزما، پیتیریازیس روزه‌آ، درماتوزها و غیرهزیبایی: آکنه جوانی، سلولیت، لیپودیستروفی موضعی، آلوپسی و غیرهاورولوژی: پیلونفریت، سیستیت، اورتریت، پروستاتیت و غیرهزنان و زایمان: بیماری‌های التهابی اندام‌های تناسلی، توکسیکوز بارداری، کم‌خونی، هیپوکسی جنین، عفونت‌های داخل رحمی، ناباروری و غیرهدرمان‌های داخلی: گاستریت مزمن، کولیت، زخم معده و دوازدهه، هپاتیت مزمن، سیروز کبدی، روماتیسم، آرتریت، آرتروز، بیماری ایسکمیک قلب، بیماری‌های آلرژیک، بیماری‌های دستگاه تنفسی فوقانی، پرفشاری خون و غیره

هدف اصلی وکیوم‌تراپی، تحریک بدن برای فعال‌سازی فرآیندهای متابولیک بدون استفاده از هیچ‌گونه دارو است. برای دستیابی به این هدف، از کاپ‌ها و تجهیزات ویژه‌ای استفاده می‌شود که از طریق آن‌ها با ایجاد فشار منفی در داخل، هوا مکیده می‌شود. در طول وکیوم‌تراپی، کاپ‌ها روی نقاط زیستی فعال خاصی قرار داده می‌شوند. تحریک این نقاط باعث بهبود عملکرد اندام‌های داخلی و افزایش توان دفاعی بدن می‌گردد. در نتیجه تغییر فشار، جریان خون موضعی افزایش می‌یابد که این امر گردش خون و تخلیه لنف از ناحیه بیمار را بهبود می‌بخشد.بیماری‌های ناحیه کمر همراه با سندرم درد (استئوکندروز، رادیکولیت، لومباگو، کشیدگی عضلات کمر).استئوکندروز ناحیه گردنی ستون فقرات.استئوکندروز ناحیه سینه‌ای ستون فقرات.بیماری‌های مزمن دستگاه تنفسی (تراکئوبرونشیت، آسم برونشیال).حالات رکود در ریه‌ها.نورالژی بین‌دنده‌ای.